DROGI CZYTELNIKU

Mam nadzieję, że nie trafiłeś tutaj przypadkowo, a jeżeli tak, to zdecydujesz się zostać ze mną na dłużej.
Zapraszam Cię w podróż po świecie, który nie należy do najłatwiejszych.
Jestem kasjerem i codziennie walczę o przetrwanie. Powalczysz ze mną?

Category: kasjer

Premia dla kasjerów vs. koronawirus

Media wciąż się rozpisują na temat wysokości premii, uzyskanych przez pracowników sklepów w związku ze szkodliwymi warunkami pracy związanymi z epidemią koronawirusa. W gupie JK trwa nieustanna dyskuja i licytowanie, która firma da więcej. Zapraszam do artykułu: Premia dla kasjerów vs. koronawirus.

Mam bardzo mieszane uczucia, co do dodatkowego wynagradzania pracowników w obecnej sytuacji. Oczywiście, super że pracodawcy chcą w ten sposób docenić swoich podwładnych, bo co tu dużo mówić – aktualnie praca w handlu, to jak balansowanie nad przepaścią. Ryzyko zarażenia się koronawirusem na sali sprzedaży, z minuty na minuty zwiększa się coraz bardziej. To niezwykle ciężkie wyzwanie dla całej branży handlu. Niemniej jednak, najpierw należy zapewnić wszystkim pracownikom maksimum środków ochrony, a dopiero później wodzić ich za nos…

Pieniądze od zawsze były głównym motywatorem do wykonywania pracy. Im większe – tym wyższa satysfakcja pracownika. Jednak, czy dzisiaj możemy mówić o jakiejkolwiek satysfakcji, gdy w oczach kasjerów dostrzec można nieustanną walkę: strachu, obawy i frustracji? Obciążenie psychiczne, które towarzyszy wszystkim sprzedawcom odbić się może trwale na ich zdrowiu. Ci, których obawy przewyższają ich możliwości, zdecydowali się skapitulować i wybrali opcję pójścia na L4. Pracodawcy doskonale zdają sobie sprawę, że gdyby nie oferowana przez nich premia, zwolnień byłoby dużo więcej. Czy można zatem powiedzieć, że ludzie ślepo podążają za pieniędzmi, nie licząc się z ewentualnym zagrożeniem? Jak zweryfikować i ustalić stawkę za zdrowie i życie człowieka?

0
zł premii❓
0
zł premii❓
0
zł premii❓
0
zł premii❓

Można byłoby wysnuć wniosek, że ci którzy wybrali pracę w obecnej sytuacji, kierują się zwykłą pazernością. W komentarzach internautów pod różnymi artykułami, odwołującymi się do kasjerów, są setki wypowiedzi, które atakują sprzedawców, tylko dlatego, że ich pracodawcy chcą ich dodatkowo wynagrodzić.  Należy jednak PODKREŚLIĆ, że nie każdy może sobie pozwolić na urlop, płatną opiekę lub zwolnienie L4. W handlu bywa różnie. Wiele osób pracuje w oparciu o umowę zlecenie, a i ci, którzy mają umowę o pracę nie myślą o kapitulacji, bo traktują swoją pracę, jak misję. Inni z kolei zostają na polu bitwy, bo najnormalniej w świecie boją się późniejszych konsekwencji, które mogą zostać nałożone po powrocie, a premia (o ile jest) to sprawa najmniej istotna. ⬇

… czyli: “Nie Ty, to będzie następny. Na Twoje miejsce mamy 100 chętnych”.

Tymczasem, pracodawcy za pracę w ciężkich warunkach proponują:

FIRMA

WYSOKOŚĆ PREMII

ALDI

Do 1000 zł brutto za przepracowany marzec. Wysokość uzależniona od tego jak bardzo dana osoba przyczynia się do utrzymania łańcucha dostaw.

BIEDRONKA

300 zł brutto za okres 9 -14 marca i 250 zł brutto za okres 16 – 21 marca. Trzeba być w pracy, nie być na zwolnieniu i nie brać uż.

CARREFOUR

0 zł (trwa analiza sytuacji)

DELIKATESY CENTRUM

0 zł

DINO

0 zł (trwa analiza sytuacji)

HEBE

0 zł 

KAUFLAND

 500 zł brutto jeśli się przepracuje do 16 marca i 500 zł brutto jeśli od 16 już do końca miesiąca.

LIDL

 1-15.03 100% premii
16-31.03 kolejne 100% jeśli nie pójdzie się na L4, UŻ czy opiekę (za miesiąc od 500 – 600 zł brutto)

LEWIATAN

Każdy sklep = inny właściciel / indywidualne rozwiązania 

NETTO

Premia 500 zł brutto. L4 lub opieka nie zabiera premii, ale takie osoby będą miały tę premię odpowiednio niższą (zależy od przepracowanych dni).

POLO MARKET

Trwa analiza sytuacji.

ROSSMANN

750 zł brutto za okres 16.03. – 15.04. Premia (jej wysokość) jest uzależniona od wyrobionych godzin w czasie wymienionym.
 Jeśli ktoś pójdzie na l4 albo opiekę nie dostaje premii nawet, jeśli ma wyrobione godziny.

STOKROTKA

100 zł brutto.

TESCO

500 zł brutto za przepracowanie
165 h w marcu.

Dane z dnia 24.03.2020 r.

Jak widać, premia za wykonywanie tych samych obowiązków w innych miejscach pracy jest bardzo zróżnicowana. Wszystko zależy od kondycji firmy, a powyższe zestawienie służy jedynie celom informacyjnym – warto, aby każdy kasjer wiedział na przyszłość, gdzie najbardziej “docenia się” pracownika. 😉 Pamiętać jednak należy, że spory procent kasjerów, nie otrzyma ŻADNEGO dodatkowego wynagrodzenia za pracę w ciężkich warunkach, a mimo to ciągle pracują i należy Im się bezwzględny szacunek!

Po drugie… w dalszym ciągu, nie we wszystkich placówkach zostały wdrożone wszelkie środki ostrożności. Kasjerzy wciąż skarżą się na brak podstawowych środków, np. rękawiczek, maseczek lub pleks odgradzających stanowiska kasowe. W niektórych placówkach, wprost prowizorycznie zostały zamontowane pleksy, jakby ich obecność miała zostać odhaczona zaledwie na liście – bez znaczenia w jakiej postaci one będą (kliknij, aby obejrzeć filmik ⬇). Mimo to, pracownikom oferuję się premię – nonsens! Wkurza mnie fakt, szerzenia propagandy w social mediach przez osoby zasiadające w centrali różnych firm, jakoby zapewniają pełną ochronę swoim pracownikom we wszystkich placówkach. Internet przyjmie wszystko – rzeczywistość jednak, wygląda totalnie inaczej. Komuś powinno być po prostu wstyd! Budowanie pozytywnego wizerunku powinno opierać się na pełnej transparentności, zaufaniu i prawdzie. Ludzie nie są głupi – pamiętajcie.

W moim odczuciu, pracodawcy w pierwszej kolejności, powinni zabezpieczyć swoich pracowników w sposób maksymalny, a dopiero później motywować ich do pracy dodatkowymi pieniędzmi. Pamiętać należy, że nikt zdrowia i życia nie zwróci. Takie jest moje zdanie – nie każdy musi się ze mną zgadzać. Trzymajcie się wszyscy w zdrowiu – zarówno psychicznym, jak i fizycznym. Oby to świństwo, z którym zmaga się cały świat szybko minęło i wszyscy mogli z powrotem odetchnąć pełną piersią.

Z kodem rabatowym: jestemkasjerem każdy może otrzymać rabat na darmową wysyłkę🚚 szyb ochronnych lub pleks. Więcej szczegółów oraz cała oferta dostępna pod: www.szybyochronne.pl 

🟥WARTO PRZECZYTAĆ…⬇🟥

FANPAGE FACEBOOK

DOŁĄCZ DO GRUPY NA FB

Archiwa

Warunki pracy kasjerów w czasie koronawirusa

Od wielu dni otrzymuję od Was wiadomości, w których zwracacie uwagę na podjęte działania przez Waszych pracodawców w związku z pandemią koronawirusa. Postanowiłam przyjrzeć się temu tematowi jeszcze bliżej, tym bardziej, że jak się okazuje – nie każdy pracodawca dba o swoich podwładnych w należyty sposób. W tym wpisie, zwracam uwagę na warunki pracy kasjerów w czasie koronawirusa.

Zaczęło się niewinnie. Najpierw ostrzeżenia i prośby o zachowanie odpowiedniej  higieny rąk. Z dnia na dzień, wśród wielu osób rosło napięcie, aż w końcu nastąpiła totalna jego eskalacja. Wielu kasjerów uważało, że są przysłowiowym mięsem armatnim, wystawionym na pierwszej linii frontu, o którym nikt nie mówi głośno. 

W dobie pandemii koronawirusa wszyscy myślą tylko o jednym – co zrobić, aby nie zostać zarażonym. Jedni decydują się na zwolnienia L4, inni wybierają możliwość płatnej opieki nad dziećmi, a jeszcze inni wykorzystują zaległe urlopy. Jest jednak spora grupa kasjerów, która nie może sobie pozwolić na tego typu “przywileje”, bo pracę traktuje jako swoje być, albo nie być. Dlaczego? Uwaga cytuje:

Przykładów takich, jak te powyżej jest dużo więcej. Nie ma właściwie dnia, w którym nie otrzymałabym od Was alarmujących wiadomości na temat postawy Waszego pracodawcy. Postawy, która pozostawia wiele do życzenia. I to jest dziwne, bo jak się okazuje w sytuacji zagrożenia zdrowia i życia pracowników w miejscu pracy, pracodawca jest zobowiązany do zapewnienia im środków ochrony indywidualnej. 

Szczegółowe zasady stosowania środków ochrony indywidualnej reguluje załącznik nr 2 do rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. z 2003, Nr 169, poz. 1650, ze zm.).
Zgodnie z § 2 tego załącznika pracodawca dokonując doboru środków powinien pamiętać by:
– były one odpowiednie do istniejącego zagrożenia i nie powodowały same z siebie zwiększonego zagrożenia,
– odpowiadały warunkom panującym na stanowisku pracy,
– uwzględniały wymagania ergonomii oraz stan zdrowia pracownika,
– były odpowiednio dopasowane do użytkownika po niezbędnym wyregulowaniu.

W teorii całkiem nieźle to brzmi. A jak się ma do tego praktyka?

warunki pracy kasjerów w czasie koronawirusa

Fot. Magdalena Dobrowolska

Zdjęcie zostało zrobione w ubiegłym tygodniu w jednej z warszawskich sieci dyskontów i choć dla wielu z Was może wydawać się głupim żartem – to nie był dowcip, tylko rzeczywistość. Pracodawca być może, nie zdążył na czas zapewnić maksimum ochrony, dlatego pracownicy na własną rękę zadbali o poczucie własnego bezpieczeństwa. Tak, czy inaczej – sytuacja ze zdjęcia to kompletny absurd! Zamiast skupiać się na produkcji nikomu niepotrzebnych i nic nie wnoszących filmików, warto może czasem zatroszczyć się o to, co naprawdę ważne – o pracowników, którzy są filarem Waszej firmy.

W grupie Jestem Kasjerem  19.03.2020 r. opublikowałam ankietę, w której zapytałam o:

Czy w obecnej sytuacji Wasz pracodawca zapewnił Wam maksimum ochrony? Jeśli tak, to proszę o zaznaczanie w jakim zakresie. Można wybrać wiele odpowiedzi, a także dopisać swoją - jeśli nie została wcześniej ujęta.

 (kliknij w wykres, aby przybliżyć)

Z odpowiedzi wyraźnie wynika, że pracodawcy w pierwszej kolejności postawili na rękawiczki ochronne oraz żele antybakteryjne. Tylko nieliczni, zdecydowali się o zamontowaniu płyt plexi w obrębie kas. Niepokojącym sygnałem, jest także odpowiedź 65 kasjerów, którzy twierdzą, że sami sobie muszą zapewnić środki ochrony osobistej, co można połączyć z odpowiedzią kolejnych 35 osób – mój pracodawca nie zapewnia nam żadnych środków ochrony / jak sama nie zadbam o siebie to nie będę miała nic. I ten fakt jest przerażający. 

Znajdą się oczywiście komentujący (choćby klienci), którzy z przekąsem podkreślą, że taka ochrona i tak nie da nikomu pewności, co do zachowania zdrowia (w kontekście koronawirusa). Trzeba jednak zwrócić uwagę na komfort psychiczny wszystkich kasjerów, którzy zostali wyposażeni w maksimum środków ochrony osobistej. I to jest niepodważalne!

Kolejne zdjęcie prezentuje prowizoryczne zabezpieczenia, poczynione przez pracowników banku. W tym wypadku wykorzystana została folia stretch. Brawo za Ich kreatywność, jednak z perspektywy klienta – wygląda to co najmniej nieestetycznie. Wiele firm w tym okresie chcąc zabezpieczyć swoich pracowników, nie zwraca kompletnie uwagi na estetykę wyglądu danej placówki. Często sięgają po półśrodki, które mają funkcjonować tylko tu i teraz. Jednak, jak przewidują eksperci, koronawirus to tylko jedna z pandemii, która aktualnie opanowała świat. Podobnych może być w przyszłości wiele więcej. 

warunki pracy kasjerów w czasie koronawirusa

Źródło: Boxiterior

Dlatego, warto aby pracodawcy przy montowaniu choćby płyt plexi wzięli pod uwagę wykorzystanie ich długoterminowo. Pandemia koronawirusa w końcu zostanie opanowana, ale ja osobiście jestem za wdrożeniem we wszystkich placówkach usługowych zabezpieczeń typu plexi – i to nie tylko na czas epidemii. Klienci są różni, niektórzy naprawdę lubią sobie pochuchać na sprzedawcę, a ten nie ma możliwości nic z tym zrobić. Każdy sprzedawca na pewno potwierdzi, że nie jest to nic przyjemnego. 

Spójrzcie dalej na warunki pracy kasjerów…⬇

warunki pracy kasjerów w czasie koronawirusa

Fot. Joanna Świrta

warunki pracy kasjerów w czasie koronawirusa

W tym wypadku, pracodawca zatroszczył się o zapewnienie kasjerom bezpieczeństwa, jednak estetyka, jaka idzie za tym pozostawia wiele do życzenia. W obu przypadkach, po ok. 20 minutach kasjerzy skarżą się na zawroty głowy, wynikające z  formy ochrony – kolor mat, pofalowanie nie są korzystne dla naszych receptorów. Na dłuższą metę, takie rozwiązanie nie ma sensu i nie zapewnia komfortu pracy. Najwyższy czas, zastanowić się nad wdrożeniem rozwiązania, które będzie mogło posłużyć długoterminowo, a nie jak zwykle sięgać po półśrodki. Tym bardziej, gdy wygląd kasy dla klientów też ma olbrzymie znaczenie. Wszyscy lubimy przebywać w estetycznych miejscach, a te z wyżej załączonych zdjęć, do takich nie należą. Postanowiłam nieco poszperać w internecie w poszukiwaniu alternatywy w trosce o bezpieczeństwo kasjerów. Znalazłam wiele firm, które proponują akceptowalne rozwiązania. Jedną z nich jest firma Boxinterior.

Firma Boxinterior to lider specjalizujący się w aranżacji powierzchni lokali komercyjnych oraz produkcji wyposażenia. We wcześniej wymienionej korespondencji, udało nam się wypracować świetne rozwiązanie, które może zapewnić wielu kasjerom komfort pracy. Zwróciłam Im uwagę na sięganie przez pracodawców tańszych rozwiązań, a co za tym idzie – pogorszenia estetyki miejsca pracy. Jaki osiągnęłam wynik? Jeśli Wasz pracodawca nie zadbał jeszcze o ten środek ochrony osobistej – poinformuj go o specjalnej zniżce.

Z kodem rabatowym: jestemkasjerem otrzyma On rabat na darmową wysyłkę.🚚 Więcej szczegółów oraz cała oferta dostępna pod: www.szybyochronne.pl 

Nie bądź obojętny na swoje zdrowie. Zasugeruj swojemu pracodawcy profesjonalne rozwiązanie, którego jednorazowa inwestycja, przynieść może tylko pozytywny skutek w przyszłości.

Materiały źródłowe:
www.pip.gov.pl
www.szybyochronne.pl
warunki pracy warunki pracy warunki pracy kasjerówkasjerówkasjerówwarunki pracy kasjerów

FANPAGE FACEBOOK

DOŁĄCZ DO GRUPY NA FB

Archiwa

Kasjer w obliczu koronawirusa – poradnik dla klientów

W taki sposób pracodawcy “podnoszą na duchu” pracowników handlu. Z jednej strony, ciężko oczekiwać czegoś więcej, bo sytuacja rzeczywiście jest wyjątkowa. Z drugiej jednak, za kasą stoi człowiek, który najzwyczajniej w świecie chce być zdrowy. Choć na co dzień staram się podchodzić do wielu rzeczy na chłodno, temat z koronawirusem nieco mnie przerósł… a wszystko za sprawą klientów. Zapraszam do artykułu: kasjer w obliczu koronawirusa.

Od wielu dni, media trąbią o zaleceniach, które są związane z epidemią koronawirusa. Zaczęto od zamknięcia przedszkoli, szkół, uczelni. Następnie wprowadzono ograniczenia dla placówek kulturalnych – zamknięto kina, teatry, opery, filharmonie i muzea. Jeszcze do wczoraj, w trybie normalnym funkcjonowały wszystkie galerie handlowe. Od północy handel świadczą wyłącznie apteki, drogerie, pralnie oraz wszystkie sklepy spożywcze.

A jak zachowuje się typowy klient w obliczu epidemii?

Przychodzi do sklepu i od progu obwieszcza wszystkim, że szuka środków dezynfekujących. Z wielkim niezadowoleniem przyjmuje do siebie, że nie ma dostępnej już ani jednej sztuki. No i się zaczyna…

Postanawia, jakby na przekór przebierać w kosmetykach. Nagle przypomina sobie, że potrzebuje tuszu do rzęs, lakieru do paznokci, maseczki na twarz i wielu niezbędnych w tym okresie produktów, które jakże dziwnym trafem – nie stanowią deficytów magazynowych. Zdąży w międzyczasie zaczepić, kogoś z obsługi i pomimo zalecanej bezpiecznej odległości 1,5 m zbliżyć się do niej, by trzy razy otulić jej twarz ciepłym oddechem (nierzadko nieświeżym) i stwierdzić: “Mniejszy ruch coś u Was dzisiaj, dobrze że wszyscy stosują się do zaleceń”. Tak, to prawda. Szkoda jednak, że Ty się do tego grona nie zaliczasz.

Wiecie już doskonale, że pracuje w drogerii. Dlatego, sytuacji takich jak wyżej przez ostatnie dni miałam na pęczki. Wprost się we mnie gotuję, bo o ile potrafię naprawdę zrozumieć klientów, którzy kupują mydła, produkty toaletowe, itd., tak nie rozumiem i nawet nie chce zrozumieć tych, którzy przychodzą do nas, wykorzystując wolną przestrzeń i swobodnie, jakby nigdy nic, spacerują po każdej alejce, spędzając w sklepie po 30 minut. 

Jakby tego było mało, ignorują kartki przy kasie, które komunikują klientom, że rekomendowane są płatności kartą. W ten sposób sugerujemy Im, aby unikali transakcji gotówkowych. Nie od dziś wiadomo, że kontakt z pieniędzmi = kontakt z różnymi patogenami, a tych ostatnio przecież mamy po dziurki w nosie. W nosie natomiast te komunikaty mają niektórzy klienci, którzy jeszcze z kpiną na ustach postanawiają negować zalecenia, uznając że świat zwariował. Właśnie przez takie osoby pozbawione wszelkiej odpowiedzialności (jeśli nie za siebie, to przynajmniej za innych) dochodzi do tak szybkiego rozprzestrzeniania się wirusa.

Co więcej, trzeba być już totalnie pozbawionym rozumu, aby toczyć wojny o to, że zapomniało się podać kasjerowi kartę na punkty, a transakcja została już dokonana. Kilka kropel śliny klienta dalej następuje zwrot. Bo przecież punkty (których i tak nie wykorzysta) są dla ludzkości w tej chwili najważniejsze. Boże, daj cierpliwość i masę zdrowia wszystkim kasjerom, bo obawiam się, że któregoś dnia oni po prostu tego nie wytrzymają.🙏

W mediach wciąż trwa etos lekarzy, pracowników medycznych, służb sanitarnych, a nie ma ani wzmianki o tym, jak bardzo narażeni na zakażenie są kasjerzy. O ile pracownicy służby zdrowia przed podjęciem pracy, składali przysięgę Hipokratesa, tak dla pracowników spożywczego lub drogerii jest im ona obca. Stąd, etos niesienia pomocy bez względu na wszystko nie dotyczy zwykłych pracowników handlu, a mimo to my kasjerzy nie odpuszczamy i pracujemy, będąc mocno narażeni. To my kasjerzy, jesteśmy wystawieni na pierwszej linii frontu, mając kontakt z 1000 osób podczas tylko jednego dnia. Co więcej, atmosfera która panuje od kilku dni napędza każdego i ciężko o uprzejmość podczas obsługi. Każdy klient = potencjalne źródło wirusa. I taka jest rzeczywistość. 

Co możesz zrobić, aby ułatwić sobie i innym ten ciężki czas?

– Zredukuj swoje zakupy do minimum. Jeżeli mieszkasz blisko sklepu, nie przychodź do niego 3 razy dziennie, bo i takie są przypadki, które zdarzają się nagminnie. To nie jest też czas na rodzinne spacery po sklepie. Nawet jeżeli nosisz maseczkę i rękawiczki – to nie jest 100% zabezpieczenie przed wirusem.

– Płać za zakupy kartą. A jeżeli nie masz takiej możliwości, nie rozsypuj wszystkich pieniędzy jakie masz na całą powierzchnię blatu. Są do tego wyznaczone specjalne podkładki.

– Zapomnij o kartach na punkty, które przedłużają Twój kontakt z kasjerem. Co gorsza, odpuść podawania nr telefonu, jeśli zapomniałeś tej karty – to naprawdę jest teraz najmniej istotne.

– Jeśli stoisz w kolejce, zachowaj bezpieczną odległość 1,5 m od pozostałych oczekujących. 

– Swoje zakupy rób w miarę szybko bez zbędnej zwłoki.

– Jeżeli masz jakieś pytanie, podejdź do obsługi, ale nie przyklejaj się jej do twarzy.

– Bądź uważny, czytaj komunikaty zawieszone przy wejściu, kasach, na podłodze i się do nich stosuj.

– Jeżeli nie musisz nigdzie wychodzić – #zostańwdomu 

Wystarczy, że jedna osoba z zespołu zostanie zainfekowana. Cała załoga wówczas będzie musiała odbyć kwarantanne. A wtedy, sklep zostanie zamknięty. Wszystkim zależy na zdrowiu, dlatego tylko współdziałanie ma sens i może przynieść pozytywny skutek. Pamiętaj, że kasjer też ma rodzinę. Nie bądź egoistą i pomyśl też o ludziach, dzięki którym codziennie możesz kupić niezbędne dla Ciebie produkty.

Poznaj też moją kasjerską historię: Jestem kasjerem i zakładam bloga!
Kasjer w obliczu koronawirusa
Kasjer w obliczu koronawirusa
Kasjer w obliczu koronawirusa

FANPAGE FACEBOOK

DOŁĄCZ DO GRUPY NA FB

Archiwa

Kubek kasjera na pierwsze urodziny bloga ?

Równo rok temu, na blogu pojawił się mój pierwszy wpis. W najśmielszych snach, nie przypuszczałam wtedy, że Jestem kasjerem przeorganizuje mi całe życie. To niesamowita przygoda, która mam nadzieję, trwać będzie jeszcze przez lata… W tym wpisie przedstawiam roczne statystyki oraz podsumowuję akcję Kubek kasjera.

Zgadzam się w 100% z tezą, że wszystko jest po coś. Kiedy, w zeszłym roku, nastąpiły zmiany w strukturze firmy, w której pracuje – uważałam, że to już koniec. Mój koniec. Nie wyobrażałam sobie, siebie w roli kasjera. Nie dlatego, że to mało prestiżowy zawód. Głównie dlatego, bo doskonale zdawałam sobie sprawę z faktu, jak bardzo jest on wyczerpujący. To niewątpliwie było dla mnie wyzwanie – stanąć po drugiej stronie lady, niby łatwe, a jednocześnie nie takie proste.

Niemniej, dzięki zmianom, które wtedy zaszły, wpadłam na pomysł stworzenia Jestem kasjerem i jestem pewna, że gdyby nie one, nigdy nie powstałby ten blog, a już na pewno nie ja byłabym jego autorem. Wniosek nasuwa się tylko jeden. Każda zmiana jest po coś i każda z nich daje nowe możliwości. Wystarczy tylko otworzyć szeroko oczy i wyciągnąć z obecnej rzeczywistości wszystko, co tylko możliwe. 

dlatego stąd ponieważ

Ostatnio, w związku ze zbliżającą się rocznicą bloga – zadałam sobie samej pytanie:

Odpowiedź była prosta. NIE CHCIAŁABYM! I to nie chodzi wcale o moje ambicje, bo one się nie zmieniły. Nadal zależy mi na rozwoju. Chodzi o zmiany, które zaszły w mojej głowie przez cały ten rok. Nie ma nic fajniejszego, jak czerpać inspiracje z pracy etatowej i przenosić je na treści, które mogę Wam publikować w ramach mojej pasji. Dla mnie to ogromna frajda. 

Ponadto, czuję że nawiązała się między nami (mną, a Czytelnikami) fajna więź. Najbardziej widoczna jest ona w grupie na FB, gdzie codziennie dodawane są Wasze posty. Opisujecie wiele zdarzeń z sali sprzedaży, które każdego dnia uczą mnie czegoś nowego. Dzięki nim, mogę sprawdzić siebie i wyobrazić sobie ewentualne reakcje, gdy np. mamy do czynienia z trudnym klientem. To też miejsce, w którym uzyskuje od Was wsparcie, gdy przychodzi jakiś słabszy moment – a te zdarzają się przecież każdemu.

Ten rok uzależnił mnie od Was. Mój dzień zaczyna i kończy się z Wami. Mam nadzieję, że wśród Was znajdzie się choć kilka osób, które bez zawahania stwierdzą, że cały projekt Jestem kasjerem, to strzał w dziesiątkę i pozostaniecie na długo jego wiernymi fanami. 🖐

A teraz kilka statystyk z minionego roku:

116 opublikowanych postów na Facebook
 o łącznym zasięgu:

0

7 opublikowanych filmów o łącznej liczbie wyświetleń ponad:

0

19 opublikowanych wpisów na blogu

ikonka wp

blisko 100 000 odsłon bloga

5845 polubień fanpage 

7745 Członków grupy Jestem kasjerem

kilkaset rozdanych wizytówek Jestem kasjerem

3 rozdane bransoletki Jestem Kasjerem

23 kubki Jestem Kasjerem

1 T-shirt Jestem Kasjerem

Dane z 04.03.2020 r. godz. 12:00

Ten rok, był dla mnie niesamowity. To rok ciężkiej pracy, ale takiej, która nie została przez nikogo narzucona. W tym miejscu, pragnę zdementować doniesienia, jakoby właścicielem bloga była Biedronka – kilkakrotnie, otrzymywałam od Was wiadomości z hejtem, w których twierdziliście, że za całym projektem Jestem kasjerem, stoi ktoś z zarządu Biedronki. Nie mam pojęcia skąd taki pomysł, ale to stek bzdur – musicie mi uwierzyć na słowo. A niedowiarków zapraszam do Rzeszowa – chętnie pokaże Wam miejsce, w którym pracuję. Będziecie zaskoczeni, jak bardzo różni się ono od Biedronki (przy okazji pozdrawiam wszystkie biedronkowe siostry i biedronkowych braci).🐞 Pamiętajcie jednak, że handel w Polsce nie kręci się wyłącznie wokół sklepu z owadem w logo. 

Na koniec, nie pozostaje mi nic innego, jak pożegnać się z Wami moim ulubionym zdaniem, które przez ostatnie miesiąca wiernie mi towarzyszyło…

Mam na imię Beata, jestem kasjerem i jest mi z tym dobrze!

P.S. Kubki rozeszły się wczoraj w niecałą godzinę.🙆‍♀️ Obiecuję, pomyśleć o jakiejś dodatkowej akcji z nimi związanej. Pozostajemy w kontakcie, jeżeli kubek kasjera będzie dostępny – dam Wam szybko znać.

Ponadto, jeżeli przegapiłam jakąś wiadomość prywatną – bardzo Was przepraszam. Dostałam ich wczoraj tyle, że mój mózg tego nie ogarnia. Dobijajcie się do mnie, jeśli coś jest niejasne. Postaram się każdemu odpisać.

Kubek kasjera / Fot. Kaśka Kura

Widzimy się wkrótce, bo to nie jest jeszcze moje ostatnie słowo!😋

 Lajka daj kasjerowi. Palcem swym przycisk ten dotknij.❤🔽✅oznacza polubienie   👍oznacza brak polubienia

FANPAGE FACEBOOK

DOŁĄCZ DO GRUPY NA FB

Archiwa

Praktyczny poradnik fatalnego klienta w 26 punktach

Wpis ten, jest kolejnym wpisem gościnnym. Tym razem autorzy, poprosili o anonimowość. Chcę jednak podkreślić, że Ich wspólne dzieło jest fenomenalne, a jeżeli ktoś pozbawiony jest poczucia humoru – proszę o wyłączenie tej strony. Nie potrzebuję tutaj wylęgarni frustratów. 😉 

UWAGA: poniższy tekst ma wydźwięk wyłącznie satyryczny i nie ma na celu urażenia kogokolwiek!

1. Wejdź do sklepu, nie witając się z nikim. Olej “dzień dobry” sprzedawcy. Mrucz półsłówka pod nosem, a zapytany po raz kolejny o to samo, zaprezentuj swoją imponującą skalę głosu, narzekając donośnie na nieuprzejmą i niekompetentną obsługę.

2. Ostentacyjnie machaj kasjerowi pieniędzmi przed nosem, gdy ten obsługuje jeszcze inną osobę. Niech wiedzą, że Cię stać!

3. Rzucaj pieniędzmi w kasjerkę. Przecież pozbiera.

4. Zaraz po otwarciu sklepu, kup pierdołę za 2.49 zł. Rzuć banknotem stuzłotowym o blat. Odegraj scenkę dantejską pt. “ALE JAK TO NIE MACIE WYDAĆ?!”

5. Po zakończeniu poprzedniego punktu, przypomnij sobie o gumach do żucia za 3.29 zł. Rzuć w kasjerkę wydaną ci przed chwilą pięćdziesiątką.

6. Kulturę zostaw w domu, nie potrzebujesz jej przecież na zakupach. Do sprzedawcy zwracaj się tylko per ty i wyłącznie w trybie rozkazującym.

7. Głośno oświadczaj swojej latorośli, że jak nie będzie się uczył to skończy na kasie, jak ten pan. Upewnij się, że kasjer to słyszy. Rozkoszuj się jego smutną miną, kiedy wspomina swoje trzy z trudem ukończone fakultety i obronioną magisterkę. 

8. Pamiętaj, że będąc w sklepie ze swoją progeniturą, nie powinieneś jej ograniczać. Niech pobiega, pokrzyczy, postrąca rzeczy z półek. Rozbiło kosmetyki za łączną kwotę równowartą połowie twojej wypłaty? Oj tam oj tam, to przecież tylko dziecko. 

9. Bądź święcie zbulwersowany, że pół godziny przed zamknięciem sklepu nie ma już świeżego pieczywa, a to, które jest, nie opuściło pieca przed chwilą.

10. Domagaj się prywatnego numeru do kierownika, dobrze wiesz, że infolinia nie odbierze po raz dziesiąty tego samego frustra… to znaczy, zirytowanego klienta.

11. Narzekaj absolutnie na wszystko. Bułki za suche, owoce za miękkie, warzywa za mało dojrzałe, z mięsem też coś nie tak. Domagaj się niekończącej się wymiany towarów, po czym ureguluj zawrotny rachunek na kwotę 3.29 zł.

12. Zrób dokładnie to samo, uprzedzając wcześniej pytaniem: “A bo ja wiem, co mi pani poleci?”

13. Pytaj o skład/pochodzenie/historie życia dziesięciu różnych produktów, a po usłyszeniu satysfakcjonującego Cię długością elaboratu stwierdź, że jednak nie jesteś zainteresowany.

14. Będąc trzeci w kolejce, domagaj się otwarcia drugiej kasy w trybie natychmiastowym, bo strasznie Ci się spieszy. Wychodząc ze sklepu idź spacerkiem na przystanek, zatrzymując się by odpalić fajkę.

15. Widząc, jak kasjerka obsługuje właśnie kogoś przy kasie, zażądaj podania sobie piw z lodówki. Nic z tego, że to sklep samoobsługowy. I tak jej za to płacą.

16. Na dosłowną chwile przed zamknięciem, idź na spore zakupy, bo przecież nie ma nic na śniadanie. Informacje obsługi o zamknięciu zignoruj, bo i tak Cię nie wyrzucą. Rób zakupy bardzo powoli.

17. Zacznij oskarżać kasjera o brak towaru, którego nigdy w sklepie nie było. Zażądaj dodatkowo rozmowy z kierownikiem, bo inaczej pójdziesz gdzie trzeba, by załatwić ten sklep.

18. Gadając przez telefon w najlepsze podejdź do kasy, rzuć prośbę o fajki i pięćdziesiąt złotych na ladę. Ignoruj pytania ze strony kasjera, bo plotki są ważniejsze od jakiejś płotki. Po przebiciu paragonu, weź fajki do ręki i naubliżaj kasjerowi, bo dał Ci złe i na dodatek pewnie sprzedał droższe.

19. Wejdź do sklepu i poproś o setkę wódki. Zapytany o dowód osobisty powiedz, że masz to gdzieś i chcesz fajki. Na info o procedurach, odpowiedz że procedurę to Ty zrobisz, jak zadzwonisz na policję i dodatkowo poczekasz sobie aż ten kasjer wyjdzie i skończy prace.

20. Widząc na terminalu odmowę, związaną ze zbyt małą ilością gotówki powiedz kasjerowi, że to Jego wina i nie umie go obsłużyć, a pewnie dodatkowo i tak Ci ściągnął pieniądze z konta. Powiedz, że wrócisz z policją i kontrolą i rzuć w ścianę alkoholu przedmiotem, który chciałeś kupić. Pokaż w końcu, kto tu rządzi.

21. Na dworze minusowa temperatura. Wchodząc do sklepu zaczynasz się wściekać na kasjerkę za to, że ma włączone ogrzewanie, a Tobie się robi za ciepło i za chwilę się spocisz i Ciebie zawieje, jak wyjdziesz.

22. Widząc, że kierownik przyjmuje dostawę, wchodzisz do sklepu, jak pan na włości. Na informację, że sklep otwarty od siódmej, odpowiedz że drzwi są otwarte i nie ma informacji o godzinach pracy. Zaprowadzony pod drzwi, z kartką pod nosem, odpowiadasz że nic nie widać i wychodzisz obrażony.

23. Krążąc po sali piszesz romantyczne poezje do dziewczyny. Zrzuć piwo ze stojaka i idź do kasy z zakupami. Gdy kierownik każe doliczyć do rachunku zbite piwo, to mówisz że nie zapłacisz i co ci teraz zrobią?

24. Żądaj napoczęcia nowej partii produktu. Zawsze.

25. Wejdź do sklepu z koleżanką, której nie widziałaś całe dwa miesiące i przez kwadrans głośnym tonem wymieniajcie się intymnymi nowinkami ze swojego życia. Dodatkowe punkty za pieluchy, kupy, nietrzymanie moczu i wizytę u proktologa.

26. Poproś o podanie Ci jednej sztuki/plasterka/kawałka z każdego posiadanego przez sklep w asortymencie produktu na wagę. Mrucz pod nosem, że trwa to strasznie długo.

Autorzy: Pokrzywa i Rafał

Ty także możesz współtworzyć tego bloga! Jeżeli tylko masz ciekawą historię z sali sprzedaży, z którą chciałbyś się ze mną podzielić, napisz do mnie! (Historia może być opisana zarówno z perspektywy kasjera, jak i klienta). Istnieje duża szansa, że nawiąże z Tobą kontakt, a Twój wpis trafi na bloga. Poniżej załączam formularz kontaktowy. 

Jesteś tu nowy? Poznaj moją kasjerską historię:
– Jestem kasjerem i zakładam bloga!

FANPAGE FACEBOOK

DOŁĄCZ DO GRUPY NA FB

Archiwa

Biedronka zatrudniła Ewę! Ewa znalazła pracę!

Ponad miesiąc temu, a dokładniej – 12 grudnia 2019 r., umieściłam post na Facebook-u, w którym to zwracam się z prośbą o pomoc w znalezieniu pracy dla Ewy, która nie słyszy od urodzenia (dla przypomnienia wrzucam post).

Zasięg posta był bardzo duży. Dotarł on do ok. 35 tys. odbiorców. Dostałam wiele wiadomości od Was z radą, gdzie Ewa mogłaby złożyć CV, żeby wreszcie Jej się udało. Każdą Waszą radę, przekazywałam Ewie z nadzieją, że w końcu los się do Niej uśmiechnie. I udało się!

7 stycznia 2020 r. pod postem, napisała Biedronka.

Niemal natychmiast, napisałam do Ewy, aby nawiązała kontakt z Biedronką w tej sprawie. Jak się później okazało, Ewa kilkukrotnie aplikowała już do tej firmy, jednak bezskutecznie. Tym razem się udało! W ten sposób, Ewie udało się zdobyć pracę w jednej z rzeszowskich Biedronek i chociaż musi dojeżdżać do niej ok. 50 km to i tak jest to niesamowity sukces. Sukces, który wypracowaliśmy wszyscy razem.

Poniżej, kilka słów od Ewy:

Witaj moja droga. Pierwszy dzień bardzo udany. Połowa czasu pracy to czytanie przepisów BHP itp. A druga połowa, to praca na sklepie. Stali klienci od razu poznali, że jestem nowa.  Nawet rozmawiali ze mną.  A jeden starszy Pan, był tak zapatrzony, aż powiedział mi, że zapomniał co miał kupić!

Witaj! Wczoraj miałam drugi dzień pracy. Dalsze czytanie procedur itp. Potem towarowanie – jak ja to kocham . Czas zleciał szybko. Dziś trzeci dzień i również towarowałam, a potem już sprzątanie. Całe zaplecze dla pracowników. umycie wszystkich drzwi wraz z podnoszoną kurtyną do magazynu. Dziewczyny super i kierownik też.  Aż się dziwię… tyle się naczytałam, jak to ciężko w Biedronce.  Guzik prawda!  W Tesco miałam dużo, dużo więcej roboty. Jutro i pojutrze mam wolne, a do pracy wracam w środę, na drugą zmianę. Jestem mega happy, to nic że daleko. Tyle miałam strachu i obaw. A idzie, jak po maśle. Nie spodziewałam się, że taka miła  atmosfera będzie. Wreszcie czuje się potrzebna.

Kochany blogu, kochany Facebook-u, kochana Biedronko – DZIĘKUJĘ! To dla mnie także ogromna ulga i kamień z serca, bo każdego dnia myślałam o Ewie, która w wyniku likwidacji Tesco, straciła stałą pracę. Dziękuję także portalowi Praca.pl, który również zaangażował się w pomoc. Dziękuję za każde udostępnienie, bo tylko dzięki temu mamy szczęśliwy finał tej akcji.

Fot. archiwum prywatne (za zgodą Ewy)

Dziękuje w imieniu Ewy i własnym...

Jesteś tu nowy? Poznaj moją kasjerską historię:
– Jestem kasjerem i zakładam bloga!

FANPAGE FACEBOOK

DOŁĄCZ DO GRUPY NA FB

Archiwa

Jak sklepy oszukują na datach ważności produktów?!

Oszukiwanie na datach ważności produktów spożywczych, to temat, który na tyle mnie zezłościł, że musiałam stworzyć coś bardziej obszernego, niż zwykły post na Facebook-u. Ci, którzy śledzą moje social media, widzieli zapewne post, w którym to zwracam uwagę na łamanie norm i zasad przez pracowników jednej z sieciówek spożywczych. Klientem tego sklepu może być każdy z nas. Każdy więc, narażony jest na uszczerbek na zdrowiu, a nawet i życiu…

W związku z tym, chciałabym opublikować moją rozmowę z czytelniczką bloga, która w tej sprawie wie na tyle dużo, żeby móc się z Wami podzielić cennymi informacjami. W artykule nie została ujęta nazwa sieci, ale chyba każdy jest świadomy, o którym sklepie mowa – liczę na Waszą spostrzegawczość. 

- Jak długo pracujesz w tej firmie?

– Nie pracuje tu długo, bo od dwóch lat, ale to wystarczyło, żebym mogła zobaczyć rzeczy, które nigdy nawet nie przyszłyby mi do głowy.

- Kiedy zauważyłaś jakieś nieprawidłowości, tak jak przeterminowane produkty, które z powrotem trafiają na sale sprzedaży po zatuszowaniu daty ważności?

– Jakoś w listopadzie ubiegłego roku. Najpierw kierowniczka poprosiła mnie, abym sprawdziła lodówkę z nabiałem. To było chyba po 11 listopada, więc dwa dni sklep był zamknięty. No i cały taki wózek rzeczy, 1-2 dni po terminie zebrałam. Zawiozłam je na magazyn, sądząc że trafią one do odpisu.

- Co się później stało z przeterminowanym towarem? Jak reagowała kierowniczka na ilość produktów po terminie?

– Kierowniczka była w szoku, że tyle rzeczy aż zebrałam. Ona nie odpisuje tych rzeczy po terminie. Robią to inne osoby, tak zwani zastępcy kierowniczki. Kiedy kierowniczka poszła do domu, to koleżanka z drugiej zmiany przeglądała te rzeczy i  zaczęła je sortować. Myślałam, że może coś wsadziłam tam z dobrym terminem, ale pół godziny przed moim końcem pracy, kazała mi połowę tych rzeczy wsadzić do lodówek z powrotem. Kiedy zobaczyłam zmienione daty, to aż ręce mi opadły.

- A czy kierowniczka jest w pełni świadoma tego, co zastępcy robią z przeterminowaną żywnością? Rozumiem, że cała załoga sklepu jest wtajemniczona w ten proces i stało się to dla Was niejako normą?

– Szczerze? Nie mam pojęcia. Nie wiem, kto to wie i czy w ogóle. Za bardzo nie chce pytać, bo nie mogę stracić pracy.

- Czy zdarzyło się, że klienci wracali i skarżyli się, że zakupili produkt po terminie?

– Tak. Raz byłam tego świadkiem. Produkty np. dzień przed końcem terminu, zostają przełożone do wózka i wystawiane na promocji. Zdarza się, że stoją tak nawet po kilka dni, więc ich data przydatności skończyła się jakiś czas temu. I kiedyś pewien klient, kupił śmietanę na takiej promocji, a ona była 2 dni po terminie. Przyjęli zwrot, a koleżanka co mu to sprzedała, aż czerwona się zrobiła.

- A czy w Waszym sklepie nie istnieje możliwość dogadania się z przedstawicielami handlowymi co do wymiany produktów z krótką datą? To częsta praktyka, dzięki której sklep nie odnotowuje straty.

– Wydaje mi się, że chyba jest taka możliwość, choć do końca nie wiem. Na pewno owoce i warzywa podlegają wymianie. Są odkładane te nadpsute i je wymieniają. Tak samo soki – te w szklanych butelkach, które mają krótką datę ważności. Też te niesprzedane zabierają i wymieniają. Nie dam sobie ręki uciąć, co do reszty towaru.

- Czyli można wysnuć wniosek, że wina leży po stronie kierownictwa, bo źle zarządza sprawdzaniem przydatności produktów? Czy w Twoim sklepie macie wyznaczony np. jeden dzień w tygodniu, w którym regularnie sprawdzacie towar pod względem dat ważności, czy robicie to z przypadku?

– Nabiał sprawdzany jest codziennie. Przynajmniej ja tego pilnuje w 100%. A reszta towaru np. długoterminowego, to nie wiem. Od początku tego tygodnia sprzątamy sklep. Mycie półek, nowe ceny. Ja właśnie myłam półki ze słoikami. Ogórki, surówki, dżemy itp. No i cały koszyk “kwiatków” zdjęłam. Ostatnio robiłam porządek z mąkami. Znalazłam 3 sztuki z roku 2018.

- Co będzie z tymi zdjętymi produktami? Rozumiem, że data ważności zostanie zamazana i zostaną one wystawione ponownie?

Pojęcia nie mam. Możliwe, że nie zostaną wystawione ponownie, bo niektóre strasznie w środku wyglądały. Przecież tam dużo chemii i innych. To nie domowe ogórki, czy inne takie. Aczkolwiek, co z tym się stanie nie wiem. Te słoiki, niektóre nawet pół roku były po terminie. 

- A jak jest z pieczywem?

Pieczywo jest dostarczane z kilku piekarni. Z jednej, czasem mrożą chleb. Na drugi dzień go rozmrażają i każą kroić i sprzedawać. U nas się kroi pieczywo na sklepie. Przeważnie po południu go rozmrażają. Z tej piekarni właśnie pieczywo 2 razy dziennie przychodzi. Rano i w południe, więc po co oni to robią, to ja pojęcia nie mam. Ja pracuje na środkowej zmianie, więc widzę takie rzeczy, a o chlebie niedawno się dowiedziałam.

- A czy są widoczne etykiety z informacją dla klientów, że dane pieczywo było mrożone?

Nie. To są całe bochenki bez żadnych etykiet, dlatego klient nie ma pojęcia, że pieczywo było wcześniej mrożone. Mięso też mrożą i potem rozmrażają, a mięsa się dwa razy nie mrozi przecież. A ktoś np. kupi nieświadomy i zamrozi drugi raz. Ryby tam w lodówce leżą zamrożone, niektóre od września 2019. Po etykietach widać, kiedy były drukowane ceny. A to mięso, jak oni rozmrażają, to skąd pewność, że klient, który to kupi, nieświadomy, że już było mrożone, nie zamrozi raz jeszcze. Pracowałam wcześniej w innym sklepie spożywczym. I tam było wszystko normalnie. Nikt nic nie mroził, żadnych przeterminowanych rzeczy. Owszem czasem coś się znalazło, ale na bieżąco było to ściągane. Dlatego, tu jak zobaczyłam co jest grane, to szczękę z podłogi zbierałam tydzień czasu. Z tego co słyszałam, to w tej sieci, to norma. Nie tylko u mnie w mieście. Ja wiem, że to sklepy, co czasy PRL pamiętają, ale bez przesady – szok, szok i jeszcze raz szok. U nas sklep położony jest na osiedlu przy blokach. Większość klientów to emeryci. Kurczę, słabo mi się robi. Czasami taka starsza pani czy pan, nie pomyśli, żeby sprawdzić datę ważności. Głównie o ten nabiał mi chodzi, bo tego jest najwięcej. I kto ma wziąć odpowiedzialność za ewentualny uszczerbek na zdrowiu?

Ty także możesz współtworzyć tego bloga! Jeżeli tylko masz ciekawą historię z sali sprzedaży, z którą chciałbyś się ze mną podzielić, napisz do mnie! (Historia może być opisana zarówno z perspektywy kasjera, jak i klienta). Istnieje duża szansa, że nawiąże z Tobą kontakt, a Twój wpis trafi na bloga. Poniżej załączam formularz kontaktowy. 

Jesteś tu nowy? Poznaj moją kasjerską historię:
– Jestem kasjerem i zakładam bloga!

FANPAGE FACEBOOK

DOŁĄCZ DO GRUPY NA FB

Archiwa

Kasjerzy na święta – kulisy powstawania projektu

Czasami już tak mam, że gdy wpadnie mi coś do głowy, to nie chce z niej wyjść. I choć z pozoru ta rzecz, wydawać by się mogła nierealna, im więcej o niej myślę, tym staje się bliższa, by na końcu przybrać kształt osiągalnej…

Czasami narzekam na swój system pracy. Pracuję systemem 12 h. Bywa, że trafią się trzy dwunastki pod rząd, a wtedy następuje eskalacja zmęczenia. Wraz z nim jednak, często wpadam na pomysł, który związany jest z moją blogową działalnością. I wtedy stwierdzam, że mój system pracy jest idealny!

I tak było 4 listopada 2019 r. Wróciłam do domu późnym wieczorem. Szybki prysznic, a po nim krótki przegląd skrzynki e-mailowej i wiadomości z Facebook-a, by wreszcie móc położyć się spać. Już miałam wyłączać laptopa, gdy w głowie zrodziła się wizja piosenki, która miałaby przybrać świąteczny klimat z ukłonem w stronę pracowników handlu. Tylko, jak tego dokonać? Niewiele myśląc i nie zastanawiając się kompletnie nad samym faktem ewentualnej realizacji, jeszcze tego samego wieczora wrzuciłam post, który powinien Wam być doskonale znany:

Wasz odzew był niesamowity, co utwierdziło mnie tylko, że może i warto byłoby zrobić coś bardziej na poważnie. Kolejnego dnia miałam wolne od pracy. Wstałam wcześnie, aby móc skupić się na ogarnięciu swoich myśli, których pęd wybijał mnie totalnie ze snu. Szybkie pytanie do samej siebie: “Jakie mam możliwości?” – szybkie pytanie, szybka odpowiedź – “Praktycznie żadne.” Wiedziałam jedynie tyle, że na pewno napiszę tekst i że raczej z tym nie będzie żadnego problemu. 

Przejrzałam swoją listę znajomych, żeby sprawdzić, czy znajdę w niej kogoś, kto ma możliwości wokalne (z dostępem do studia, ewentualnie z mikrofonem o wysokiej jakości). Scroll, scroll, scroll. Jest i Ona! Pomyślałam:  “A co mi tam, napiszę… najwyżej odmówi.” Nie odmówiła. Jej entuzjazm do całego projektu był duży, co uspokoiło mnie na tyle, że sama uwierzyłam, że może to się udać. Umówiłyśmy się na kolejny tydzień na nagranie wokalu. 

W poście na FB zachęciłam także innych kasjerów z różnych sieci, aby włączyli się w ten projekt i wspólnymi siłami – za zgodą swoich przełożonych nagrali sceny, które miałam później wykorzystać w teledysku. Otrzymałam kilkadziesiąt wiadomości prywatnych, w których zgłosiliście chęć uczestnictwa w projekcie – za które bardzo Wam dziękuję. Pozostało zatem doprecyzowanie szczegółów. Poprosiłam Was o zadeklarowanie 100% chęci i zgody od przełożonych oraz konkretnej daty otrzymania od Was nagrania. I tu zaczęły się schody…

A skoro już mowa o teledysku – choć tekst piosenki napisałam dopiero kolejnego dnia, wiedziałam doskonale, że muszę zrobić wszystko, aby ogarnąć temat nagrania wideo. Zatem, jak trwoga, to do przyjaciół z Facebook-a… Tym razem nie było już tak kolorowo. W swoim gronie znajomych, nie odnalazłam nikogo, kto trudnił by się szeroko rozumianą video produkcją. “Niech to szlag!” – pomyślałam. Jednak nie poddałam się i znalazłam za pośrednictwem ogłoszenia, człowieka który wszedł w ten projekt całym sercem. 

Zatem nie pozostało mi nic innego, jak nawiązanie dialogu ze znaną mi wcześniej fundacją, która jest prospołeczna i lubi wchodzić w takie projekty, jak mój. Wymiana kilku wiadomości spowodowała, że udało mi się uzyskać pewną sumę pieniędzy, która umożliwiła mi realizację projektu w sposób totalnie profesjonalny – dokładnie taki, jak sobie wymarzyłam. 

OK, czyli miałam już załatwiony wokal, ogarnięte sprawy z video produkcją oraz środki pieniężne. “Cholera… nie mam tekstu piosenki!” I tą myślą zakończyłam dzień, który był dla mnie na tyle szczęśliwy, że cały stres związany z organizacją projektu zszedł ze mnie na dobre.

Jak wspomniałam wcześniej, system 12 h może mieć swoje zalety. Kolejną z nich jest fakt, że po poprzednim dniu wolnym, miałam następny.✌ Nie było na co czekać, usiadłam do pisania tekstu. Na szczęście poszło, jak z płatka. “Czyli mamy komplet… Czy coś może pójść nie tak?”

Po napisaniu tekstu, dotarło do mnie, że nie mam miejsca, w którym mogłabym nagrać, to co sobie wyobrażałam, a czasu jest już naprawdę niewiele. Zbliżała się połowa listopada, co oznaczało, że pozostała jedyna niehandlowa niedziela, która umożliwiłaby mi realizację mojej wizji. Zatem czas na rozmowę z moją Dyrekcją i prośbę o zgodę od centrali, a to nie zapowiadało fajerwerków. Sami wiecie, jak jest… Wiedziałam natomiast, że centrala zna mój blog i póki co, nie blokowała w żaden sposób jego działalności – to był jedyny promyk słońca, który uzbroił mnie w pozytywny vibe. 

Rozmowa z Dyrekcją przebiegła w bardzo miłym tonie. Kilka pytań o konkrety, szybkie zaprezentowanie całej wizji i sensu projektu. Następnie prośba o przesłanie tekstu piosenki, który spotkał się z dużą przychylnością. Pozostało jeszcze tylko czekać, na odpowiedź z centrali. 

Po tych słowach zeszło ze mnie wszystko. No przecież tak się układa to w całość, że finał musi być tylko jeden – uda się na bank! 

Schody, o których pisałam wyżej zaczęły się na dwóch poziomach. Po pierwsze, kasjerzy, którzy zadeklarowali chęć uczestnictwa raz po raz zaczęli się wycofywać z projektu. Powód był dla mnie jak najbardziej zrozumiały i nie mam do Nich żadnych pretensji. Sama pracuję w sieci i wiem, że bez zgody przełożonych pewnych rzeczy zrobić się po prostu nie da. Czyli, brakuje mi trochę minut, które miały posłużyć do wypełnienia teledysku. “To nic, coś się wymyśli”.

Po drugie… 12 listopada byłam umówiona ze znajomą na nagranie wokalu. Tego samego dnia, otrzymałam od Niej wiadomość, że niestety, ale nie może tego zrealizować z powodu dysfonii po weekendowym śpiewaniu na weselu. Jest 12 listopada – nie mam gotowej piosenki, a 17 mam umówioną całą ekipę na kręcenie teledysku i jest to jedyny realny termin. Kolejna niedziela, była handlową, a następna po niej to już grudzień. Bez sensu przeciągać projekt, gdy święta za pasem.  “Teraz to się na bank nie uda…” 

Zatrzymałam się na moment, usiadłam i lekko się podłamałam zaistniałą sytuacją. Burza myśli w głowie spowodowała jednak, że zaczęłam szukać rozwiązania, by udowodnić chyba przede wszystkim sobie, że jeśli się bardzo chce, to się da. 

“Kto z obcych mi ludzi, będzie chciał zaangażować się w taki projekt, który pewnie dla niego będzie bezsensowny?” W dodatku potrzebowałam kogoś z profesjonalnym wokalem i możliwościami nagrania tego w wysokiej jakości. Jak w 4 dni robocze to zrealizować, tym bardziej, że miałam na głowie jeszcze pracę, która nie pozwala mi na kontakt ze światem zewnętrznym. Zamknięcie w sklepie na 12 h = odcięcie od wszelkich możliwości. “No nic, piszę gdzie się da, może akurat ktoś…”

Z nieba spadła mi Agata Jędrzejewska, którą znam wyłącznie wirtualnie. Odpowiedziała na moje ogłoszenie w błyskawicznym tempie. To profesjonalna wokalistka, która występowała w kilku produkcjach telewizyjnych. Tym bardziej byłam zdziwiona Jej zaangażowaniem. Co więcej… następnego dnia, dostarczyła mi nagranie, które rozwaliło mnie na łopatki. Mam nadzieję, że Was też, bo lepszego wykonania nie mogłam sobie wyobrazić. Agata – dziękuję! Swoją drogą, po wymianie kilku wiadomości, być może uda nam się nawiązać stałą współpracę, ale to już poza blogiem. 

Z wielką rezerwą podeszłam do całego tematu, twierdząc że nie ma co się cieszyć na zapas, bo jeszcze wszystko może się wysypać. Na szczęście reszta poszła całkiem gładko. Kuba Dworak, który zajął się oprawą wizualną to majstersztyk obiektywu i świetnie nam się razem współpracowało. Przede wszystkim słuchał i był otwarty na wszelkie wizje. Jeżeli coś Jego zdaniem było zbędne, jasno o tym komunikował, dlatego wypracowaliśmy wspólnie system, który zaowocował tym, co sami mogliście zobaczyć. 

Ktoś, mógłby pomyśleć lub powiedzieć, że nadmiernie ekscytuję się tym wszystkim, bo to tylko piosenka, nic wielkiego. Dla mnie to coś więcej. To przede wszystkim ludzie, którzy zaufali mi i weszli w ten projekt właściwie w ciemno, nie do końca wiedząc, jaki będzie jego finał. W tym miejscu dziękuję z całego serca dziewczynom, które poświęciły wolną niedzielę i wspólnie ze mną zrobiły niezły cyrk – grunt to mieć dystans do siebie! Dziewczyny – jesteście NAJLEPSZE

Sama realizacja projektu to jedno. Kasjerzy na święta, to przede wszystkim protest song, wymierzony trochę w klientów, ale nie w sposób agresywny. Absolutnie! Chciałam, aby projekt ten stał się nicią porozumienia, pomiędzy pracownikami handlu, a klientelą, która nie zawsze sprawiedliwie i po ludzku traktuje kasjerów. W okresie świąt jest to szczególnie widoczne, gdy natężenie kupujących zwiększa się z minuty na minutę. Za ladą, czy taśmą stoi człowiek, a to największe dobro tego świata. Dlatego…

– nie tylko na święta.

P.S. Facebook odblokował grupę Jestem kasjerem, która została wyłączona na miesiąc z użytkowania. W związku z tym, mamy teraz 2 grupy (bo w międzyczasie założyłam nową). Możecie dołączyć także, do tej nowej, ale posty będą publikowane tylko na starej. Nowa będzie pełnić funkcję zabezpieczającą, w razie gdyby FB znowu wpadł na pomysł nałożenia jakiejś blokady. ŚWIETNIE WAS CZYTAĆ PO TAK DŁUGIEJ PRZERWIE – TĘSKNIŁAM!

Pierwotna grupa
Grupa awaryjna

Jesteś tu nowy? Poznaj moją kasjerską historię:
– Jestem kasjerem i zakładam bloga!

Zajrzyj także do wpisów gościnnych innych kasjerów:
https://jestemkasjerem.pl/wpisy-goscinne/

Masz ciekawą historię z sali sprzedaży? Napisz do mnie, a całkiem możliwe, że trafi ona na bloga, jako wpis gościnny.

FANPAGE FACEBOOK

DOŁĄCZ DO GRUPY NA FB

Archiwa

Typy kasjerów – zdejmij maskę kasjerze!

W ostatnim wpisie, mogliście przeczytać o tym, w jaki sposób postrzegam klientów. Podzieliłam ich na kilka typów, które w moim odczuciu występują najczęściej i są najbardziej charakterystyczne – kto nie zdążył jeszcze przeczytać, zachęcam do nadrobienia (KLIKNIJ TUTAJ). Już w czasie tworzenia poprzedniego wpisu, jakby z automatu, przyszła mi myśl, że to trochę niesprawiedliwe i nawet może  krzywdzące z perspektywy klienta, gdy próbuję go wcisnąć w określone wzorce zachowania. Nikt nie lubi, gdy się go ocenia lub kategoryzuje. Oczywiście dodać muszę, że typy klientów to wpis humorystyczny, który w krzywym zwierciadle przedstawia codzienność na sali sprzedaży. 

Dla jasności… nie tłumaczę się z poprzedniego wpisu, bo komuś się on nie spodobał. Wręcz przeciwnie, odbiór był bardzo pozytywny. Chciałam jednak zrobić pewien wstęp do tego, co przeczytać będziecie mogli za chwilę.

– to właśnie ta myśl, towarzyszyła mi nieustannie, podczas tworzenia poprzedniego wpisu. I choć broniłam się przed nią, jak tylko mogłam, to i tak wciąż siedziała mi w głowie i nie wyjdzie z niej dopóki tego nie zrobię. Także wybaczcie mi. Wiem, że mogę sobie strzelić tym wpisem w kolano, gdyż większa część moich odbiorców to właśnie kasjerzy, ale podejmuję się wyzwania. Wpis ten tworzę na bazie własnych doświadczeń, bo przecież do licha, ja też jestem klientem. Przyznaje także, że niektóre zachowania dostrzegam w sobie, więc biję się niestety w pierś i od dzisiaj rozpoczynam pracę nad sobą, aby stać się kasjerem na medal.🥇  No to zaczynamy!

1. Kasjer - automat.

To typ kasjera, który ze względu na swój charakter pracy, występuje chyba najczęściej. Spotkać go można dosłownie wszędzie – w kinie, w spożywczym lub na poczcie. Klienta traktuje bardzo oschle i z automatu. W jego mimice nie dostrzeżemy życzliwego uśmiechu. Ma być szybko! Klient, za klientem – to jego całodniowy cel. Jest zapowiedzią kas samoobsługowych, a pracę traktuje bardzo zadaniowo. Nie ma czasu na spontaniczny żart z klientem. Choć to przykre, kasjer jak automat stał się trybikiem w olbrzymiej maszynie zwanej handlem. I tutaj na myśl przychodzi mi coś, co mi osobiście zdarza się bardzo często. W szczególności, gdy w kolejce ustawiło się sporo osób oczekujących do kasy… Podchodzi klient i niepytany o kartę lojalnościowa, sam mi ją wręcza. Ja ją z automatu skanuję i oddając mu ją, rozpoczynam znaną wszystkim formułkę:

 – mina klienta jest wtedy bezcenna. Totalnie nie wie co powiedzieć, patrzy się na swoją dłoń, w której trzyma kartę lojalnościową i próbuję tłumaczyć, że przed chwilą ją właśnie zeskanowałam. Na szczęście w porę się reflektuję i przepraszam go za swoje roztargnienie. W takiej sytuacji zawsze staram się wyjść z uśmiechem, żeby klient nie pomyślał, że ma do czynienia z kretynką. 🤭 To kolejny dowód na to, że powielane schematy (w tym wypadku obsługa kasowa) przyczynia się do wyrobienia nawyków, które często przekładają się na niski poziom obsługi. Niemniej wciąż utrzymuję, że uśmiechem i pozytywnym nastawieniem można wybrnąć z każdej sytuacji. 

2. Kasjer - ignorant.

Zdarzyło mi się kilka razy robić zakupy, podczas gdy personel prowadził ze sobą rozmowy o życiu prywatnym. Uwierzcie mi, nie wygląda to zbyt dobrze. I choć wiem, że jesteśmy tylko ludźmi i czasem każdy ma potrzebę opowiedzenia o swoich problemach koleżance z pracy… zawsze można zrobić to na zapleczu. A jeżeli już na sali sprzedaży, to błagam nie przy kliencie. Nie tak dawno robiłam zakupy w moim ulubionym sklepie (swoją drogą nie odważyłam się jeszcze na to, aby wręczyć pracownikom tego sklepu wizytówki JK, przyznam że z tego sklepu czerpie sporo inspiracji 😃)…

Za kasą stały 2 dziewczyny, jedna wykładała towar, druga kasowała produkty. Nie należę do klientów, którzy gdy nadchodzi ich kolej, głośno przypominają o swoim istnieniu. Chciałam skorzystać z opcji wypłaty gotówki, bo pobliski bankomat niestety był nieczynny, dlatego zwyczajnym tonem próbując nawiązać choć minimum kontaktu wzrokowego rozpoczęłam:

Dziewczyny za kasą w dalszym ciągu gderały w najlepsze. Kasjerka zeskanowała wszystkie moje produkty, a gdy przyszedł moment zapłaty uzyskałam kwotę całego rachunku. Włożyłam więc kartę do terminala (wymóg podczas wypłaty gotówki), po czym otrzymałam paragon i na koniec:

A gdzie moje 100 zł? Nie odchodzę więc od kasy i kulturalnie zadaje pytanie, co z moim cashbackiem, a kasjerka jakby z księżyca oznajmia, że nie wiedziała że chcę wypłacić pieniądze. No tak, jak mogła wiedzieć, skoro zajęta była opowiadaniem o swoim synku? Dla sprostowania – nie jestem idealnym kasjerem i też zdarza mi się prowadzić rozmowy z koleżankami na sali sprzedaży. Niemniej, zawsze gdy widzę w pobliżu klienta, przerywam, bo po pierwsze nie chcę, żeby wiedział o czym opowiadam (jeżeli są to moje sprawy osobiste to tym bardziej), a po drugie to jest okropnie nieprofesjonalne. Bądźmy profesjonalni w tym co robimy, tym bardziej gdy jest to praca za kasą. Tylko w ten sposób możemy odczarować stereotyp kasjera. Uwierzcie, że obsługa na wysokim poziomie potrafi wywrzeć niesamowite wrażenie i raz zapamiętana może przynieść pozytywną odpowiedź zwrotną w postaci: 

… aż serce rośnie.💓🧡💛💚💙💜

3. Kasjer - skaner.

Jakby to ująć, żeby nikogo nie urazić? Myślę, że w gruncie rzeczy nie ma w tym nic złego, ale jakby się tak głębiej nad tym zastanowić to tkwi w tym pewien ułamek dyskryminacji. Kasjer – skaner, to nie tylko osoba, która skanuje produkty. Ona także skanuje klienta, często od stóp do głowy. Zwraca uwagę na ubiór, postawę, sposób poruszania się klienta, by po obsłudze jegomościa poplotkować na jego temat z pierwszą lepszą napotkaną koleżanką. 

Przyznać się, komu chociaż raz się zdarzyło? No właśnie… Osobiście rzadko kiedy przyglądam się klientom w taki sposób. Ogólnie mam problem z zapamiętywaniem i gdy podejdzie do mnie koleżanka i stwierdzi: “Ale modowego świra przed chwilą obsługiwałaś” – nie jestem w stanie jej przytaknąć, bo najczęściej nie wiem o co chodzi. Po drugie, uważam że to nie jest ok, bo przecież każdy może mieć swój styl i takie powierzchowne oceny zawsze wzbudzały we mnie negatywne odczucia. Po prostu staram się nie szufladkować, a niektórzy robią to po mistrzowsku. 

4. Kasjer 55+

Żeby nie było, że kasjer to zło wcielone, opowiem o kategorii, która przypadła mi do gustu najbardziej. Bardzo szanuję starszych od siebie ludzi. Uwielbiam ich mądrość życiową, jednak w sklepie ich życiowe zmęczenie jest bardzo widoczne. Oczywiście wszystko zależy od nastroju w danym dniu, więc niekoniecznie jest tak, że to doświadczenie przyczynia się do wypalenia zawodowego. Nie tak dawno miałam sytuację, w której to robiłam zakupy w moim drugim ulubionym sklepie (tak, mam same ulubione sklepy, wszystkie kocham, żadnym nie gardzę.)🙃

Jeżeli mam wybór, to zawsze podchodzę do Pani 55+, bo jakoś mi tak milej, tym bardziej że wiem, jak bardzo praca w handlu daje się we znaki, dlatego staram się zawsze pozostawić takiemu kasjerowi jakieś miłe słowo. Kasjer 55+ niestety tego dnia nie był w dobrej formie, ale takiemu kasjerowi wybacza się wszystko❗ Zakupy robiłam rano jeszcze przed pracą (zmiana 12 h). Późnym popołudniem sytuacja się obróciła o 180 stopni. Kasjer 55+ przyszedł do mojego sklepu na zakupy. Jakie było jego zdumienie, gdy zobaczył mnie za kasą. Przez chwilę nawet się speszył, przypominając sobie naszą transakcję. 

Przełamanie lodów było potrzebne. Od tamtej pory, można powiedzieć, że jesteśmy dobrymi znajomymi i gdy robimy u siebie wzajemnie zakupy, zawsze zostawimy sobie dobre słowo. Po co o tym piszę? A no po to, by zawsze, ale to zawsze brać pod uwagę to, że każdy jest tylko człowiekiem i każdy ma prawo do chwili słabości. Nie ma ludzi idealnych, a każdy błąd można naprawić. Wystarczy chcieć. Takie banały, ale jakże ważne w życiu. Co do kasjerów 55+. Uważam, że należą się Im jakieś 📌ordery wytrwałości, za lata przepracowane w sektorze handlu. To niezwykle ciężka praca, nie tylko fizyczna, ale obciążająca także psychicznie. I to komunikuję głośno i zwracam się przede wszystkim do młodych osób, które za nic mają kasjerów, a tym bardziej nie szanują ludzi starszych. Pamiętajcie, że karma zawsze wraca. 

Na dzisiaj to tyle. W głowie mam jeszcze kilka pomysłów, ale to może innym razem. Mam nadzieję, że tym wpisem żaden kasjer nie poczuje się urażony, ale nie może tak być, że na moim blogu to zawsze klient jest po złej stronie mocy.🥊

Kolejny wpis planuję dopiero w grudniu – wybaczcie, ale praca na etacie + prowadzenia bloga są strasznie wyczerpujące. Aktualnie, jeżeli śledzicie moją aktywność, jestem na etapie projektu 🎥świątecznej piosenki kasjerskiej. Bądźcie na bieżąco, bo jeżeli wszystko pójdzie zgodnie z planem, to jej premiera wraz z teledyskiem odbędzie się 1 grudnia 2019 r. O kulisach całego projektu zamierzam napisać właśnie w kolejnym wpisie. 

A czy w Was jest jakiś nieidealny pierwiastek kasjera? Koniecznie napiszcie mi o swoich słabościach.💬 Ciekawi mnie, czy macie jakieś przemyślenia na swój temat i czy próbujecie jakoś radzić sobie z nerwami, które na pewno towarzyszą w każdym dniu naszej pracy za kasą.

P.S. Dziękuję za każdą wiadomość i Wasz niepokój związany z niedziałającą grupą Jestem kasjerem. Niestety, nie mam żadnego wpływu na to, kiedy Facebook uraczy mnie zdjęciem blokady, która została nałożona z nieznanych mi przyczyn – pozdrawiam życzliwych. Jeżeli problem się nie rozwiąże – założę nową, o czym będę Was informować. 

Jesteś tu nowy? Poznaj moją kasjerską historię:
– Jestem kasjerem i zakładam bloga!

Zajrzyj także do wpisów gościnnych innych kasjerów:
https://jestemkasjerem.pl/wpisy-goscinne/

Masz ciekawą historię z sali sprzedaży? Napisz do mnie, a całkiem możliwe, że trafi ona na bloga, jako wpis gościnny.

FANPAGE FACEBOOK

DOŁĄCZ DO GRUPY NA FB

Archiwa

Typy klientów wg Jestem kasjerem – część II

Tekst o typach klientów, został podzielony na II części. Jeżeli nie czytałeś części I – koniecznie to nadrób (kliknij, by przeczytać). ⬅📑

5. Wredny łowca promocji

No nie oszukujmy się. Ten typ jest jednym z częściej występujących i potrafi wkurzyć nie tylko kasjera, ale także pozostałych klientów, oczekujących przy kasie. Łowca promocji najczęściej to kombinacja braku manier i roszczeniowości. Ma w nosie, że kasjer zajęty jest obsługą stanowiska kasowego. Bez żadnych ogródek podchodzi do niego i z pretensją w głosie, że nie został jeszcze przez nikogo powitany, zadaje pytanie: 

- Co jest dzisiaj na promocji?!

Szybkie zbadanie sytuacji i oto wnioski:
🔴 stoję za kasą, mam kolejkę na 4 osoby,
🔴 drugi kasjer odbiera dostawę, bo magazynier wziął dzień wolnego,
🔴 ostatni pracownik jest zajęty obsługą innego klienta.

(TAK, PRZEZ CAŁY DZIEŃ DYSPONUJEMY TYLKO 3 PRACOWNIKAMI, KTÓRZY SĄ KASJERAMI, KONSULTANTAMI NA SALI SPRZEDAŻY, A JEŚLI TRZEBA TO I MAGAZYNIERAMI – DLATEGO MIEJ PEWNOŚĆ, ŻE NIE MA 5 POZOSTAŁYCH NA ZAPLECZU, KTÓRZY POPIJAJĄ SOBIE ESPRESSO☕ I OGLĄDAJĄ YouTube-a🎥.)

Jest pierwszy dzień nowych promocji, a klient pyta się mnie o wszystkie produkty przecenione. Jedną ręką skanuję towar klienta z kolejki, a drugą wertuję gazetkę i pokazuję Łowcy promocji produkty, które są na promocji, wspominając, że właściwie to połowa asortymentu naszego sklepu jest w niższej cenie i ciężko mi o nich opowiadać. 

- To co, nikt mi nie pomoże? Ja nie wiem, gdzie mam tych produktów szukać.
- A o jakie konkretnie produkty Pani chodzi?
- No te na promocji!

Jasny gwint! Serio, tego czasami nie da się ogarnąć. Przecież nie zostawię klientów z kolejki i nie pójdę z tą Panią w poszukiwaniu najlepszych okazji, tym bardziej, gdy ona sama nie wie czego chce. Z doświadczenia wiem, że taka obsługa trwać może nawet pół godziny. No chyba, że… klienci z kolejki sami zaczną się kasować – świetny pomysł. 😀 Dobra, żarty na bok. Mówię więc grzecznie, że nie mogę odejść od stanowiska kasowego, że koleżanka jest na dziale zajęta obsługą, ale można się do niej zgłosić i ona, gdy będzie wolna na pewno pomoże. W odpowiedzi dostaje:

- Czyli nie ma nic na promocji, czy nie chce się Pani mi pomóc?!

W takim momencie, jak ten mam ochotę powiedzieć, że już nigdy nic do końca jej życia nie będzie na promocji. Że fenomen promocji to przeżytek i od teraz wszystko będzie w stałych cenach (oczywiście z tendencją wzrostową). Próba nr 2 polega na wręczeniu klientce gazetki, z której dowiedzieć się może przecież wszystkiego. Wraz z tym, Łowca promocji zyskuje kolejny przydomek – najbardziej wrednego człowieka świata, bo rzuca mi tą gazetką o ladę i mówi, że taką obsługę to ona ma za nic i że w sklepie po sąsiedzku jest zawsze lepiej traktowana. Standardowo rzuca zdaniem, że już nigdy więcej nie przyjdzie do nas na zakupy. No, ale nie oszukujmy się. Jeszcze w tym samym tygodniu dumnie przekroczy próg naszego sklepu, by kolejną osobę zapytać o promocje, które nawet gdy przedstawione – nie zrobią na niej żadnego wrażenia. Czy ktoś jest w stanie zapłacić mi za nadszarpane nerwy, które na stare lata na pewno odbiją się na moim zdrowiu? – zapraszam do kontaktu. 😉

6. Call center

W tej klasyfikacji nie może oczywiście zabraknąć klienta, który choć z wyglądu jest typowym Januszem, to próbuję grać najbardziej wysublimowanego biznesmena na miarę XXI w. Call center podchodzi do kasy, wykłada swoje zakupy, gdy wtem: (wciśnij play, aby odtworzyć⬇)

Klienci w kolejce zaczynają przebierać nogami w rytm piosenki. Telefon nadal dzwoni, bo klient Call center szuka go w podręcznej saszetce.

- Słucham? Tak, raport wysłałem przed godziną piętnastą. Były tam pewne komplikacje…

A ty kasjerze stój i czekaj nie wiadomo na co, bo Call center to pępek tego świata. W żadnym wypadku nie przerywaj mu rozmowy. Zresztą, szkoda Twojego wysiłku, bo i tak Cię zignoruje. W takiej sytuacji zawsze do głowy przychodzi mi jedno zdanie: Pokaż mi swój dzwonek, a powiem Ci kim jesteś… No cóż, nikt nie jest idealny. 😉Historii z typem klienta, jak Call center jest naprawdę całe mnóstwo i poświęcić temu można, by pokaźny rozdział książki, która być może w przyszłości powstanie. Co Wy na to? 

7. Tester

Ten typ klienta w szczególności daje się we znaki wszystkim kasjerom. Charakterystyczne dla niego są następujące zachowania:
🕵️‍♀️Muszę sprawdzić jak to pachnie, więc otworzę nowe perfumy, dezodorant, krem.
🕵️‍♀️Muszę sprawdzić czy w tym ryżu, ryż na pewno jest.
🕵️‍♀️Muszę sprawdzić czy te wkładki rzeczywiście są takie same, jak prezentujące je na opakowaniu zdjęcie.
Ten wewnętrzny głos jest silniejszy niż jakiekolwiek racjonalne myślenie. To on popycha klientów do czynów haniebnych. 

O zgrozo! Klienci są czasami zupełnie odrealnieni. Przypomina mi się sytuacja sprzed kilku laty, kiedy to zwróciłam klientce uwagę, żeby nie otwierała dezodorantów, bo to nie są testery… ⬇

- To jak mam sprawdzić, jak to pachnie?!
- Poniżej ma Pani antyperspiranty w kulce. Pachną tak samo jak dezodoranty i może je Pani sobie odkręcić.
- No tak, bo testery dezodorantów pewnie sobie zabieracie do domu i dla klientów nic nie zostaje!

Foch i poszła. Ta… bo pracownicy handlu, to mają w ogóle wszystko za darmo. Od 4 lat z racji pracy w zawodzie nie robię zakupów, bo przecież wszystkie możliwe testery same spływają mi do rąk. No, jak ich nie wziąć? (IRONIA OCZYWIŚCIE).

Drodzy klienci,
Jeżeli w sklepie jest załóżmy 100 dezodorantów o różnych zapachach i wg Was każdy powinien posiadać tester, to zwróćcie uwagę, że taki tester przy obecnym natężeniu ruchu i ciekawości klientów, przetrwałby ok. 7 dni. Czyli co 7 dni należałoby wymienić pusty na nowy. Wobec tego w miesiącu wymiana następowałaby 5 razy. Czyli co miesiąc sklep musiałby przeznacza 500 dezodorantów jako tester (oczywiście, jest to strata dla sklepu, bo nikt takich rzeczy nie sponsoruje), a w skali roku to 6 000 sztuk. Licząc, że średnio dezodorant kosztuję 10 zł sklep miałby stratę ok. 60 000 zł na samych tylko dezodorantach. A Wy klienci, oczekujecie że testery będą z każdego produktu, a gdy proponuje Wam się rozwiązanie, na które sami nie wpadniecie (sprawdzenie zapachu po odpowiednikach w kulce lub w sztyfcie), to zaczynacie się denerwować. Absurd!

Co więcej, często jestem świadkiem, że sprawdzacie zapach dezodorantu psikając nim i choć zapach Wam odpowiada, ten “napoczęty” odkładacie i bierzecie zupełnie nowy (sięgając daleko w tył) – jeszcze przez nikogo nieotwarty (to w teorii, bo jeżeli każdy klient tak robi, to odłożone do tyłu dezodoranty wcale nowe nie są.)

Na logikę: w sklepie dostępnych jest mnóstwo napojów. W oczywisty sposób, nie ma osoby, która znałaby smak ich wszystkich. Czy wobec tego, sklep także powinien dysponować testerami każdego z osobna, żeby klient mógł sobie spróbować i wybrać ten, który zasmakuje mu najbardziej? Oczywiście z zachowaniem odpowiednich zasad higieny – dla każdego potencjalnego testera  jednorazowy (OCZYWIŚCIE PLASTIKOWY) kubeczek, który przyczyni się w większym stopniu do rujnacji środowiska.

8. Podrzutek

Z obserwacji mojej pracy oraz tego, o czym często dyskutujemy na grupie Jestem kasjerem wynika wyraźnie, że typ klienta Podrzutek, to klient który najbardziej działa wszystkim na nerwy. Wszyscy doskonale wiemy, jak bezmyślne jest marnowanie żywności, a niektórzy klienci są w tym tak perfekcyjni, jak Małgosia Rozenek w walce z kurzem. To chyba roztargnienie powoduje u nich tak niezrozumiałe zachowanie. Wchodzą do sklepu i jeszcze dobrze nie wiedzą czego potrzebują, chwytają za pierwszą rzecz, która jest na ich wyciągnięcie ręki. Ładują produkt do koszyka, jeden za drugim. A gdy przychodzi finał zakupów, podjeżdżają do taśmy, spoglądają na zapakowany towar i stwierdzają:

- Oj, chyba przesadziliśmy.

Wyjmują więc parówki i rzucają je gdziebądź, byleby szybko się ich pozbyć i żeby absolutnie nikt tego nie widział. Tłumaczą się, że przecież parówki to syf i jednak nie chcą truć swojej rodziny i że to szał pomarańczowej cenówki zmanipulował ich do podjęcia tego zakupu. Rozsądek spowodował jednak rezygnację z produktu. Ale nie ma co się oszukiwać. Głupota i tak wzięła górę, bo klient myśli, że w sklepie parówki mogą być przechowywane w innych warunkach niż w domu. Odnieść do chłodni? Eee, po co? Odłożę je w kosz z artykułami domowymi, bo najbliżej i najmniej będzie się rzucało w oczy. Taka jestem sprytna! 

We wpisie wykorzystano fragment utworu muzycznego: Łobuzy – Ona czuje we mnie piniądz

Jesteś tu nowy? Poznaj moją kasjerską historię:
– Jestem kasjerem i zakładam bloga!

Zajrzyj także do wpisów gościnnych innych kasjerów:
https://jestemkasjerem.pl/wpisy-goscinne/

Masz ciekawą historię z sali sprzedaży? Napisz do mnie, a całkiem możliwe, że trafi ona na bloga, jako wpis gościnny.

FANPAGE FACEBOOK

DOŁĄCZ DO GRUPY NA FB

Archiwa